Pentium EE 3.73 GHz, NetBurst Sınırlarını Zorluyor

Günümüz İşlemci Arenası

Extreme Edition Pentium işlemciler, geçmişte üzerinde çok konuştuğumuz ve bir çekirdeğin iki sanal çekirdek gibi görünmesini sağlayan, Intel'in Hyperthreading özelliğini destekliyorlar. Bu özellik, sistemin tepkiselliğini tek çekirdekli Pentium 4 işlemcilere göre arttırırken çift çekirdekli Extreme Edition işlemcilerde pek fark yaratmıyor.

Extreme Edition Pentium işlemciler, geçmişte üzerinde çok konuştuğumuz ve bir çekirdeğin iki sanal çekirdek gibi görünmesini sağlayan, Intel’in Hyperthreading özelliğini destekliyorlar. Bu özellik, sistemin tepkiselliğini tek çekirdekli Pentium 4 işlemcilere göre arttırırken çift çekirdekli Extreme Edition işlemcilerde pek fark yaratmıyor.

Şu anda pazarda hem tek hem de çift çekirdekli işlemciler bulunabiliyor. İşletim sistemleri, iş yükünü çekirdekler arasında kolayca bölebildiğinden her hangi bir hız artırımından daha verimli ve daha fazla başarım sunan iki çekirdeğe (ve hatta dört veya daha fazla çekirdeğe) sahip işlemciler açık bir şekilde gelecek vaat ediyor. Ayrıca iş parçası uyumlu yazılımların başarımı da çekirdek sayısıyla doğrudan orantılı. Ek olarak birden fazla çekirdek sistemin tepkiselliğini (responsiveness) arttırıyor: Sisteminiz klavye ve fare hareketlerine daha çabuk cevap veriyor can sıkıcı takılmalar olmuyor.

AMD, Athlon 64 ailesini ve çift çekirdekli ürünü Athlon 64 X2’yi sunuyor. Intel ise tek çekirdekli Pentium 4 ve çift çekirdekli Pentium D ürünlerine sahip. AMD’nin çift çekirdekli işlemcileri tek parça silikondan oluşurken Intel iki adet Pentium 4 çekirdeğini Soket 775 paketine yerleştiriyor (Pentium D 900 serisi). Böylece her bir çekirdeğin kendi L2 önbelleği oluyor.

AMD’nin tasarımı yonga üzerinde bulunan işlemci bağlantısı kullanırken Intel’in ürünleri ise çekirdekler arası iletişim için sistem veriyolunu kullanmak zorunda kalıyor. Aynı şekilde AMD bellek denetleyicisini işlemciye eklerken Intel eski tip yaklaşımına devam ediyor ve bellek denetleme işini anakarta bırakıyor. AMD’nin bu bütünleştirme çabaları, düşük bellek gecikmeleri ve daha yüksek bellek verimi olarak geri dönüyor, bu yüzden Athlon 64 işlemciler pek çok deneyde Intel işlemcileri geride bırakabiliyor. Ek olarak, AMD’nin tümleşik yaklaşımı ve daha ayrıntılı olan üretim süreci (SOI – Yalıtkan üstü Silikon) Intel’e göre güç kullanımı açısından daha verimli işlemciler üretmesini sağlıyor.

Bir cevap yazın