Çok çekirdeklilerin düellosu: Intel ve AMD Gelecek İçin Çarpışıyor – Bölüm 2

Dar Tasarım Penceresi (devam)

Yarı-İletkenlerin Uluslararası Yol Haritası’nda (International Roadmap for Semiconductors,ITRS) açıkladıklarıyla da uyuşuyor. ITRS’in öngörüsüne göre her aşama üçer yılda bir tamamlanacak. Her aşama için üç yıl hesabıyla 22 nm’nin gelmesi 2016’yı bulacak. Ancak rekabetin 45 nm’den sonra kızışması ve bu sürenin oldukça kısalması da olanaklı görünüyor.

Sander “Ben aslında AMD ve diğer öncü yarı-iletken kuruluşlarının her yılın ilk altı ayı içerisinde bu adımları atacağını düşünüyorum. Bunun ana iki olası nedeni var: 1) Rekabet ortamı 2) Yarı-iletken üretiminin teknolojideki küçülmeyi karşılayan üretimi yapabilecek ekipmanın bulunabilmesine bire bir bağlı oluşu.” diyor.

Buna karşın Georgia Tech’ten Dr. Krishna Palem’in uyarısı ise taşbaskı (litography) teknolojisinin 45 nm düzeyinin altına inebilmesi için önemli değişikliklere uğramasının gerektiği. Süreç her ne kadar sonsuza dek küçültülebiliri gibi görünüyorsa da, sorun elektronun büyüklüğünün sabit olmasından kaynaklanıyor. Dr.Palem “Aygıtlar küçüldükçe – 45 nm veya daha küçük – bazı parazit gürültüsü ve belirsizlik sorunlarıyla yüzyüze gelmeye başlıyorsunuz. Bu fiziksel belirsizlik (ç.n. Heisenberg’in belirsizlik yasası kastediliyor) aygıtın kesin değil ancak olasık prensipleriyle çalışmasına, sonuçta kararsızlığa (unstable) yol açıyor. Bu ise ilk von Neuman tasarımından beri bilgisayarların günümüze dek gelen “belirli” (deterministic) çalışma yöntemiyle elbette uyuşmaz bir durum.” diyor.

Dr. Palem ve CREST üyesi takımının üzerinde çalıştığı kavram ise “olasılıklı hesaplama” (probabilistic computing) – söz konusu aygıtlar son derece küçük olan transistör yapıları nedeniyle belli oranda hata yapacak olsalar da (belirsizlik nedeniyle), bu işlem yöntemi yine de hatanın kabul edilebileceği bazı özel sorunların çözümünde işe yarayabilir. Dr. Palem’in dediğine göre “Olasılıklı hesaplama Moore Yasası’nın geçerliliğini çok uzak zamanlara kadar taşıyarak, milyarlarca, hatta trilyonlarca transistör barındıran yongaların üretimine öncülük edecek teknoloji olabilir. Aygıtların küçük ve güçlü duruma gelmesiyle beraber belirli (deterministic) dünyamız gerçekten kaygan zemine oturacak – öyle ki bugüne kadar tasarlanmış tüm diğer aygıtlardan farklı olarak “olasılığa dayanan”, bir eşi daha görülmemiş bir teknolojiye dayanacak.

Dr. Palem’in takımı bir hata düzeltme mekanizması – sayısal veri aktarımındaki hata denetleme yordamlarından farklı – geliştiriyor ve olasılıklı bilgi parçacıklarından (Pbit) kaynaklanan hataları düzeltmeyi amaçlıyorlar. Yakınlarda yayınlanmış Olasılıklı Hesaplama ile Enerji-Dikkate Alır Mantık Düzeni Tasarımı (Energy-Aware Algorithm Design via Probabilistic Computing) adlı bilgi yazısında CREST takımı, olasılıklı hesaplama yöntemi ile Moore Yasası’nın öngörülür tüm sınırlardan daha öteye taşınabileceği iddia ediyor. Nasıl işlerse işlesin, olasılıklı işleme için mimaride yaşanacak değişiklik. “belirli” (deterministic) çok çekirdekli işlem yönteminin en akıl almaz türevlerini bile gölgede bırakacak gibi görünüyor. Pbits kavramı en azından Moore Yasası’nı 2015’in ötesine taşıyabilmek için harcanan çabaları gözler önüne seriyor ve bu “göç” hareketinin izleyeceği yola ilişkin planlar şimdiden hazır bile olabilir.

Bir cevap yazın