Bioshock 2

Beklentilerimi karşılayamayan bir oyun daha…

Öncelikle Şunu belirtmek isterim Bioshock’un ilk serisini oynamadım çünkü ilk başta “böyle oyun mu olur ya” deyip silip attım. Ancak ikincisi için yapılan reklamlar, videoları, ekran görüntüleri heyecan vermiş olsa gerek oyunu ilk oynayanlardanım.

Bioshock 2

Bioshock 2

Grafik konusunda Nvidia ekran kartı olanlarda herhangi problem yok ancak ATI kullanıcılarında duyduğum problemler oyunun AA grafiklerde çalıştıramamasıymış. Ne kadar ayarlardan değiştirmeye çalışılsa da oyunun yapımında (hatta bir süreliğine ücretsiz downloada sunulan) Unreal Engine 3 motoru kullanıldı. Bu sistemde oyun sizin bilgisayar özelliklerinize göre grafik ayarlarını yapıyor. Hatta bazen başıma şöyle bir olay geliyor; Oyunda iken Alt Tab yapıp masaüstüne döndükten sonra oyuna girdiğim zaman mekan sanki 32 bit ekran kartı ile oynuyormuşum gibi düşüş yaşıyor. Aslında benim açımdan desteklediğim bir olay. Çünkü eğer oyunu oynayacak yeterli fps’ye sahip değilseniz istediği kadar DX 11’i desteklesin, istediği kadar şahane grafiklere sahip olsun oynayamıyorsan hiçbir önemi yok. Aynı Bad Company 2’nin betasında yaşadığım problem gibi. Ama Oyunu daha edinmemiş olanların içi rahat olsun minimum seviyede bile 40-50 fps ile çok rahat zevk alarak oynuyorsunuz.

Bioshock 2

Bioshock 2

Ancak oyunun sevmediğim yanlarına değinmek gerekirse:

Mekan Azlığı

Ne kadar hissettirmemeye çalışılsa da sanki her odaya girdiğiniz diğer odaların bir kopyası izlenimi aldım. Level ilerledikçe gittiğimiz mekânlarda yaptığımız veya bizden istenilen görevleri yapınca oyun başa sarıyor. Geldiğiniz hatta olaya başladığınız yere nerdeyse geri dönüyorsunuz.

Silah Çeşitliliği

İşte bu hoşuma gitti! Diyeceğiniz bir yanını açıklayacağım. Forumlarda okuduğum yorumlara göre (Bioshock 1 oynayanların) ilk oyundaki azlıktan yakınmışlar fakat ikinci serisinde mutlu olduklarını söylemişler. Birinci serisini oynamamama rağmen gerçektende zevkle düşmanları öldüreceğiniz silahlara sahip oluyorsunuz. Fakat tek sıkıntı silahlarınıza para yetiştiremiyorsunuz. Çünkü cephaneleriniz çok çabuk tükeniyor. Az kurşun çok iş!

Health Point Sistemi

Açıkçası hiç beğenmedim! Neredeyse her oynadığım level’da 5-6 defa ölüyorum (En zor seviye, çünkü oyunun tadı böyle çıkıyor). Hele ki her şey üst üste gelirse… Bir yandan hacklemeniz gereken taramalılar, bir yandan troller, bir yandan direnişçi insanlar ve bir yandan Littel Sister’in koruması robot 🙂 Ama merak etmeyin siz ona karışmazsanız oda size karışmıyor. Ancak dediğim gibi biraz daha HP’nin azalmasını zorlaştırabilirlerdi çünkü çok çabuk ölmek zevk vermiyor bir süre sonra sıkılmamıza sebep oluyor.

Bioshock 2

Bioshock 2

Oyunun Amacı?

Oyuna devam etsem de bunu yazmadan geçemedim. Oyunun başlangıcında kız kardeşimizi kaçıran bir (ne demek gerekiyorsa artık ona) “yaratığı” bulmaya ve kurtarmaya çalışıyoruz sandım. Ancak ilerleyen bölümlerde öldürmediğiniz yaratık, kurtarmadığınız kız kardeşiniz kalmıyor! İlerledikçe artıyor. Oyunun ilk serisine göre kısa olduğunu söylemişler fakat henüz bitiren birine rastlamadım merakla oynayıp göreceğim…

1 Yorum

  1. Oruç Dim

    JeanKillah, güzel yazmışsın ancak küçük hatalar var, hemen düzelteyim ki elindeki oyundan daha çok zevk alabilesin 🙂

    İlk önce şunu söylemeliyim ki ilk oyunu neden beğenmediğine anlam veremedim. Zamanına göre gerek hikaye, gerek grafikler, gerek oynanış olarak (gerçi oynanış biraz zayıftı) çok sağlam, kendine özgün bir oyundu. Farklı ideolojik ve felsefik fikirler içeren, Art Deco mimarisini benimsemiş, System Shock’un ruhani devam oyunuydu Bioshock. Bence oynamayarak çok şey kaçırmışsın 🙂

    Her neyse, gelelim ikinci oyundaki yanlış anladığın yerlere. İlk önce Little Sister’ların korumaları robot değil. Big Daddy’ler ve sen de onlardan birisisin ikinci oyunda. Hatta yaratılan ilk Big Daddy’yi oynuyorsun. “Neden onlar Big Daddy? Neden Little Sister’ları koruyorlar?” dersen, bu genetik özellikleri (elden ateş fırlatma, düşmanları kızartma vs.) kazanmak için gereken Adam maddesini ölü cesetlerden topluyor Little Sister’lar, Big Daddy’de bu sırada onu koruyor. Ama o suitlerin içinde insan var, robot yok.

    İkincisi oyunun başlangıcında kız kardeşini kaçıran robot falan yok. O aynadaki yansımada görünen kişi sensin, seninle gelen kişi de kızın. Geçmişte, Rapture yıkılmadan önce olan bir olay bu. Sen o “robot” dediğin Big Daddy’lerin prototipisin, ilk Big Daddy’sin. Aslında giriş sahnesinde farkettiysen silahla kafana sıkıyosun. Sonra bir şekilde biri seni (Vita Chamber’ların yardımıyla, insanları DNA’larından tekrar yaratan odacıklar)  tekrar aktive ediyor ve böylece uyanıyorsun. Hem bir yandan kızını arıyorsun (ki arada hayal gibi karşına çıkıyor ve birşeyler diyor, onunla psişik olarak birbirinize bağlısınız) bir yandan da karşına çıkan diğer Little Sister’ları öldürüyorsun veya kurtarıyorsun.

    Bunun dışında oyunun zorluk seviyesi çok anlamsız, evet. Bende Xbox 360’da oynuyorum ve çat çut ölüyorum (normalde). 5-6 kez olmasa da 3-4 kez kesin ölüyorum. Oysa ilk oyunda çok çok az ölmüştüm. Anlamsız bir zorluk var oyunda.

     

Bir cevap yazın