AMD A8-3500M APU İnceleme: Llano Duyuruldu

AMD’den Açılış Hamlesi

Llano kod adlı AMD’nin ilk masaüstü sınıfı APU ailesi bugün tanıtıldı. Stars CPU mimarisinin ve Radeon grafik altyapısının tek bir yonga üzerinden birleşmesi bazı özel güçleri (ve bazı zayıflıkları) masaya getiriyor. Bakalım Intel’in Sandy Bridge mimarisi karşısında AMD ne sunuyor.

Bu yüz yılın başlarında AMD, K8 mimarisiyle (Athlon 64 olarak biliniyor) riskli bir kumar oynayarak saat hızı yarışını bırakarak bir saat turunda daha fazla yönerge yürütme yolunu seçmişti (tabi doğal 64-bit desteğiyle birlikte). Intel ise üretim tekniği üstünlüğünü kullanarak Netburst mimarisini olabilecek en hızlı noktaya taşıma çabası içindeydi. Hatta Pentium 4’ün 10 GHz saat hızına ulaşması hedefleniyordu.

AMD Athlon 64 FX

AMD Athlon 64 FX

Normal olarak Pentium 4’ün yüksek saat hızı bir süre sonra fizik kanunları ve güç tüketimi engeline çarptı ve gerçekçi bir sınırın en fazla 4 GHz olduğu görüldü. O zamanlarda paranızı en hızlı işlemciye yatırmak isterseniz genelde tercih Athlon 64’ten yana oluyordu; Pentium 4’ler hem daha pahalı hem de daha düşük performanslıydı. AMD’nin Intel’i yere sermesinin pazar tarafından kabullenilmesi zaman aldı.

Intel Pentium 4 InsideAncak Intel işin peşini bırakmadı hatta uyuyan dev uyandı demek daha doğru olur. Pentium 4’lerin sınıra dayanan Netburst mimarisi çöpe atıldı ve Core mimarisi baştan sona yeniden tasarlandı. Core mimarisinin ilk adımları aslında taşınabilir alanında atılmıştı. Normal olarak daha iyi, daha hızlı ve daha düşük güç tüketimi pazarda büyük bir heyecan uyandırdı. İleri doğru hızlı sararsak; Nehalem temelli Core i7 ve ondan sonra gelen Sandy Bridge temelli 32 nm Core i3/i5/i7 işlemciler günümüzde AMD’yi oldukça zor durumda bırakıyor.

AMD süreç içerisinde bir şekilde hesaplama alanındaki avantajını giderek küçülttü ve en sonunda tamamen kaybetti. Dürüst olmak gerekirse şu anda AMD’nin en hızlı Phenom II işlemcileri Core i7’lerle rekabet etmek yerine ancak eski nesil Core 2 Quad modelleriyle rekabet edebiliyor. Hatta 125 $ fiyatla satılan 32 nm Core i3-2100 çoğu durumda AMD’nin 135 $ fiyatla satılan dört çekirdekli işlemcisini geride bırakıyor. AMD, masaüstü performansı söz konusu olduğunda birkaç nesil geriden takip ederek neredeyse iki yıl önce kullanıma sunduğu Stars mimarisini kullanmaya devam ediyor. Firmanın son zamanlarda yaptığı şey birkaç ayda bir MHz artırımına gitmek oldu. Tabi rakibiniz yeni mimariler tanıttıkça sizin eski nesil mimariyi hızlandırmanız pek işe yaramıyor. Açıkçası yeni sistem toplayanlar için AM3 temelli bir platform önermek pek mümkün değil.

ATI logoRakibinin elindeki AR-Ge kaynaklarının kendisinde olmadığını fark eden AMD, 2006 yılında bir başka riskli harekete imza attı: Radeon ekran kartlarıyla tanınan ATI’yi bünyesine kattı. Satın almadan kısa bir süre sonra AMD’nin Fusion yaklaşımı duyuruldu. Plan, işlemci ve grafik yongasını tek bir çekirdek üzerinde birleştirmekti. Bunun gerçekleşmesi beş yıl aldı ancak ilk ticari Fusion işlemciler bu yılın başlarında Brazos platformuyla duyuruldu. E ve C serisi APU’lar dizüstü ve netbook alanında başarılı olduklarını kanıtladılar. Hatta AMD, 2011 birinci çeyrek için düşündüğü APU’ları tamamen sattığını açıkladı. Grafik açısından Intel’in Atom temelli çözümlerinin bu platformla baş etmesi mümkün görünmüyor. Hatta Brazos, Nvidia’nın Ion platformuyla birleştiğinde bile Atom işlemcileri geride bırakıyor.

Düşük güç tüketen netbooklar Fusion için ideal pazar olsa da dizüstü ve masaüstü pazarında rekabet çok daha sıkı. Sandy-Bridge temelli Core i3/i5/i7 işlemciler Intel HD Graphics ile temel Windows kullanımını, video oynatmayı ve hatta basit oyunları çalıştırmakta sorun yaşamıyorlar. Eğer Fusion kendisini bu alanda kanıtlayacaksa başka bir şey sunmalı: Ayrı ekran kartı seviyesinde performans ve rekabetçi CPU gücü.

Bugün taşınabilir ve masaüstü pazarını hedefleyen ilk Llano APU elimize ulaşmış bulunuyor. Burada AMD’nin oynadığı kumarın geri dönüşünü göreceğiz. Açıkçası AMD açısından bu bir zorunluluk. Şu anda Athlon II ve Phenom II işlemciler için 100 $ üstü pazarda öneri getirmek zor. Tabi ki çok işparçalı uygulamalar kullanıyorsanız Phenom II X6’ların bir anlamı hala var. Ancak bunu dışında Sandy Bridge temelli işlemciler her performans seviyesinde rakiplerini geride bırakmayı başarıyor.

1 Yorum

  1. LORDTEK

    Üf çok uzundu ama çok da güzel bir incelemeydi. Tüm incelemeden çıkardığım sonucu düşünürken son cümleyi okumam düşüncemin yankısıydı sanki.
    “AMD’nin APU’larının gerçekten başarılı olup olmayacaklarını görmek için Trinity mimarisini beklememiz gerekiyor.”

Bir cevap yazın