“Onları Öldüremezsin Baba, Kaçmalısın!”

Hani bir mucize olmuştur da sevgili Survival Horror fanları, şu ana kadar herhangi bir sebepten bu yazı ilginizi çekmemiştir. O zaman asıl bomba geliyor: Bu oyunda silah kullanamıyorsunuz! Evet, yanlış okumadınız, bu oyunda silah falan yok. Yaratıklarla karşılaştığınızda tek bir seçeneğiniz var, o da delirmiş gibi kaçmak! Ve size söyleyebilirim ki gerçekten çok çok iyi kotarmış Climax bu işi.

Yaratıklardan kurtulmanın tek bir yolu var: Kaçmak.

Oyunda eski Silent Hill serilerinin (bakar mısınız hemen sattım, hemen “eski” oldu) aksine normal dünya da yaratıklarla karşılaşmıyoruz (sadece inanılmaz derece de kar yağıyor ve fırtına var, ama sis yok artık). Ancak oyunda öyle bir nokta geliyor ki Harry ile birlikte yavaş yavaş her tarafın buz kestiğini ve bütün objelerin buz ile kaplandığını görüyoruz. İşte bu noktada, derisiz, bazı yerleri kesilmiş, kadın görünümdeki yüzsüz yaratıkların (hiç utanmadan borç istiyorlar bi de, bu derece yüzsüzler) çığlıklarını duymaya başlıyoruz ve deli gibi kaçmaya çalışıyoruz.

Oyunda girebileceğimiz kapıların üzerinde mavi bir renk oluyor genelde (kaçarken ayırt edebilmemiz kolay olsun diye) ve dümdüz bir yolu takip etmek yerine o panik içerisinde bir de yolu sizin bulmanızı istiyor oyun. Evet, bu derece Survival Horror türüne sadık bir oyun Shattered Memories ve Homecoming’ten çok çok çok daha fazla “Silent Hill” adını hak ediyor bana kalırsa.

Oyundaki bulmacalar da bana kalırsa serinin en iyilerinden. Bulmacalardan bir tanesinde bir lise müdürünün PC şifresini bulmamızı istiyor ve “şifrenizi unuttunuz mu?” kısmına tıkladığımızda karşımıza üç soru çıkıyor. Mesela “en sevdiğim insan olmayan dostum” diyor, hemen karşıda, askıda asılı duran tasmanın üzerindeki yazıyı okuyup yazıyorsunuz. Ancak olayın hoşuma giden kısmı şu ki her seferinde bu üç soru değişiyor. Odada gördüğüm kadarıyla yaklaşık 7-8 tane ipucu var ve her seferinde farklı bir bulmaca setiyle karşılaşıyoruz. Bence oyuna dinamizm katan çok güzel bir detay olmuş.

Bu Sefer Olmuş!

Tamam, her şey iyi güzel ama bu bir Silent Hill oyunu mu? Açıkçası “Silent Hill”i ne olarak gördüğünüze, Silent Hill tanımınıza bağlı. Eğer Silent Hill denediğinde aklınıza tarikatlar, pis ve paslı ortamlar (Otherworld) ve kombat elementleri geliyorsa bu sizin için bir Silent Hill oyunu değil. Ama Silent Hill’in daha çok psikolojik tarafını, yalnızlık hissini ve şehrin kendisini sevdiyseniz bu oyun tam anlamıyla bir Silent Hill oyunu. Ben ikisinin arasında bir yerlerde kaldım ancak bu oyunu birinci gruba da tavsiye ediyorum. Tek yapmaları gereken bunu “Shattered Memories” adında, SH 1’den ve SH 1 karakterlerinden esinlenilmiş başka bir survival horror oyunu olarak oynamak.

Eğer Wii'niz varsa ve 18 yaşının üstündeyseniz bu oyunu kesinlikle oynayın. Pişman olmazsınız.

Gerçekten, bu oyunu bu kadar beğeneceğimi tahmin bile etmezdim ama bana kalırsa bu deneyim Wii aldırtır. Gerçekten oldukça özgün, Bitirmemin üzerinden günler geçse de hala aklımdan atamadığım, beni psikolojik olarak etkileyen bir deneyim oldu SH: Shattered Memories. Sırf bu yüzden bu oyun benim gözümde bir klasiktir ve verdiğim 90 notunu sonuna kadar hak ediyor. Bana kalırsa Silent Hill serisinin uzun zamandır bir resete ihtiyacı vardı, umarım artık bu noktadan devam ederler.